21 лістапада 1925 г. нарадзіўся ў вёсцы Кунічна (Навагрудскі раён Гродзенскай вобласці)

1946-1952 Вучыўся ў Дзяржаўным мастацкім інстытуце Літоўскай ССР у Вільні. Настаўнікі па спецыяльнасці: І. Кузмінскіс і В. Юркунас.

Дыпломная праца - серыя аўталітаграфій "Вызваленне і аднаўленне".

1945 Скончыў Навагрудскае педагагічнае вучылішча,

1952 Віленскі мастацкі інстытут.

У 1953 годзе на запрашэнне Беларускага тэатральна-мастацкага інстытута пераехаў з Вільні ў Мінск для стварэння кафедры графікі і эстампнай майстэрні.

Быў першым выкладчыкам графічнага аддзялення мастацкага факультэта, навучаў тэхнікам графічнага мастацтва — лінагравюры, ксілаграфіі, літаграфіі, афорту, сухой іголцы, акватынце і інш., заахвочваў звяртацца да гістарычнай тэматыкі. Працаваў у інстытуце да 1967 года. Сярод вучняў С. Геруса - Арлен Кашкурэвіч, Людвіг Асецкі і інш.

Працаваў у станковай графіцы, у тэхніцы лінагравюры, афорта, літаграфіі. Асноўныя творы: лісты: "Прысяга партызан", "Разгром панскага двара" (1956), "будаўнік Мінска" (1958), "Музей I з'езда РСДРП" (1967); серыя "Мы беларусы" (1968), "стары Мінск" (1969), пейзажы. Стварыў шэраг партрэтаў: "Адам Міцкевіч" (1954), "Кампазітар Я. Цікоцкі" (1957), "Паэт П. Макаль" (1963), "Пісьменнік П. Броўка" (1967). Выканаў серыю партрэтных замалёвак і малюнкаў у выніку паездак па Балгарыі, Англіі.

Працаваў рэдактарам мастацка-экспертнай калегіі Міністэрства культуры БССР.

з 1953 па 1966 г. Выкладаў у Беларускім дзяржаўным тэатральна-мастацкім інстытуце.

Сямён Герус рэгулярна прадстаўляў свае працы на рэспубліканскіх, усесаюзных і замежных выставах. Ён займаўся папулярызацыяй графікі, актыўна ўдзельнічаў у грамадскім і культурным жыцці рэспублікі, за што быў удастоены ганаровых узнагарод.

Узнагароджаны Ганаровай граматай Вярхоўнага савета БССР, двума бронзавымі медалямі ВДНГ СССР.